دفتر جرم مرا روز جزا باز مکن

                                                                من به امید عطای تو خطا کار شدم

ازگل پرسيدم: محبت چيست؟ گفت : ازمن زيباتراست . ازآفتاب پرسيدم: محبت چيست؟ گفت: ازمن سوزانتراست. ازشمع پرسيدم: محبت چيست؟ گفت:ازمن عاشقتراست. از خود محبت پرسيدم: محبت چیست؟ گفت: تنهايک نگاه است!!!!!

گوسفند بع بع می کرد.

شاگردي از استادش پرسيد:عشق چست؟

استاد در جواب گفت:به گندم زار برو و پر خوشه ترين شاخه را بياور،اما در هنگام عبور از گندم زار، به

 ياد داشته باش كه نمي تواني به عقب برگردي تا خوشه اي بچيني.شاگرد به گندم زار رفت و پس از مدتي

طولاني برگشت.

استاد پرسيد:چه آوردي؟

و شاگرد با حسرت جواب داد:هيچ!هر چه جلو ميرفتم،خوشه هاي پرپشت تر ميديدم و به اميد پيدا كردن

پرپشت ترين،تا انتهاي گندم زار رفتم.

استاد گفت:عشق يعني همين.

شاگرد پرسيد:پس ازدواج چيست؟

استاد به سخن آمد كه:به جنگل برو و بلندترين درخت را بياور اما به ياد داشته باش كه باز هم نمي تواني به

عقب برگردي. شاگرد رفت و پس از مدت كوتاهي با درختي برگشت.

استاد پرسيد: كه شاگرد را چه شد؟

 و او در جواب گفت:به جنگل رفتم و اولين درخت بلندي را كه ديدم،انتخاب كردم.ترسيدم كه اگر جلو بروم،

باز هم دست خالي برگردم.

استاد باز گفت:ازدواج هم يعني همين!!!!!!!!!   

خری آمد به پیش مادر خویــــــش                                              که ای مادر مرا رنجم مده بیـــش

بار دیگر غم تو غوغا کـــرد                                            گره ی کور دلم را وا کـــــرد

غربت یاد تو در کوچه ی دل                                            هرم آتش به دل گرما کــــــرد

شور و شوق دل دریایی تـــو                                            برکه ی روح مرا دریا کــــرد

زندگانی عطش زیستن اسـت                                            این عطش را غم تو معنا کرد

ه

 وقتی خواستی بدونی کسی دوستت داره تو چشماش نگاه کن تا عشقو تو چشماش ببینی

اگه نگات کرد عاشقته ......

 اگه خجالت کشید برات می میره ......

اگه سرشو انداخت پایین و یه لحظه رفت تو فکر بدون که بدون تو می میره ......

و اگه سرشو انداخت پایین و خندید و حرفو عوض کرد بدون که دوستت نداره......

 ای عزیز:

 زندگی را باور کن همانگونه که هست، با همهًٌ دردها و رنج هایش، با همهًٌ شادی ها و غم هایش، با همهًٌ

 سختیها وغصه هایش، با همهًٌ دل فریبی هایش، با همهًٌ شکست ها و پیروزی هایش و با همهًٌ خاطرات تلخ

 و شیرینش و زندگی را دوست بدار و به زندگی ارزش بده.

 در تمام مراحل زندگی امیدوار باش و هر روز را با امید و ایمان به خداوند و فردایی بهتر به شب برسان.

 این گونه باش تا زندگی برایت سهل تر و زیبا تر بشود،یقین داشته باش که اگر این باشی عشق به خداوند و

 آن همیشه باقی می ماند.

شمعی بر دم مرگ به پروانه چه گفت

                                         گفت ای عاشق بیچاره فراموش شوی

سوخت پروانه ولی خوب جوابش را داد

                                         گفت طولی نکشد تو نیز خاموش شوی

زندگی مانند کتابی است که افسانه های ملکوتی و خیابان های پوچ درون آن را پر کرده اند.

زمان گذرگاهی است برای عاشق شدن،

حال  دنیا را بپرسیدم  من از  فرزانه ای ؟                 

 گفت: یا آب است یا خاک است یا پروانه ای ......

گفتمش: احوال عمرم را بگواین عمر چیست ؟                           

 گفت: یا برق است یا باد است یا افسانه ای ......

گفتمش: اینها که می بینی چرا دل بسته انــــد ؟                            

 گفت: یا خوابند  یا  مستند  یا  دیوانـــــه ای ......

گفتمش: احوال عمرم را پس از مردن بگـو؟                            

 گفت: یا باغ است یا نار است یا ویرانه ای ......

 خبر به دورترین نقطه ی جهان برســــــــد

                                                                        نخواست او به من خسته به گمان برسد

 شکنجه بیشتر ازاینکه پیش چشم خـــودت

                                                                        کسی که سهم توباشد به دیگری برســـد

 چه می کنی اگراو را که خواستی یک عمر

                                                                        به راحتی  کسی از راه ناگهان برســــــد

 رها کنی برود از دست جدا باشـــــــــــــــــد

                                                                        به آن که دوستترش داشته به آن برســد

 رها کنی بروند تا دوتا پرنده شونــــــــــــــد

                                                                        خبربه دورترین نقطه ی جهان برســـــد

 گلایه ای نکنی وبغض خویش را بخــوری

                                                                        که هق هق تو مبادا به گوششان برســـد

 خدا کند که . . . نه نفرین نمی کنم که مبـاد

                                                                        به او که عاشق او بودم زیان برســــــــد

 خدا کند که فقط این عشق از سرم بـــــرود

                                                                        خدا کند که فقط زودتر آن زمان برســـــد

شبی از پشت یک تنهایی نمناک وبارانی تو را با لهجه ی گلها ی نیلوفر صدا کردم. تمام شب برای

باطـــــــــراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم. پس از یک جستجوی نقره ای در کوچه های آبی

احساس تو را بیـــــــــــن گل هایی که در تنهاییم روییده با حسرت صدا کردم وتودر پاسخ ای بهترین موج

تمنای دلم گفتی:« دلم حیــــــران و سرگردان چشمان رویاییت ومن تنها برای دیدن آن چشم زیبا تورا در

روشنی از تنهایی وحسرت رها کــــردم.» همین بود آخرین حرفت ومن از عبور تلخ وغمگینت حریم

چشمهایم رابه روی بغضی از جنس غروب ساکـــــــت نارنجی خورشید وا کردم.  نمی دانم چرا رفتی؟  نمی

دانم چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

روی دروازه ی قلبم نوشتم:  ورود ممنوع

دل پریشان آمد . گفتم: بخوانش. خواند و بازگشـــــــــــــــت.

امید مضطرب آمد. گفتم: بخوانش. خواند و بازگشــــــــــــت.

آرزو با دلهره آمد. گفتم: بخوانش. خواند و بازگشـــــــــــت.

عشق خنده کنا ن آ مد. گفتم بخوانش. گفت من سواد ندارم.

 چقدردوست داشتم حرفهایم را بفهمی. چقدر دوست داشتم نگاهم را بفهمی. چقدر دلم می خواست یک

  نفر از من می پرسید: چرا نگاهت اینقدر غمگین است؟ چرا لبهایت اینقدر بی رنگ است ؟ . . .

  اما افسوس هیچ کس نبود ومن همیشه بودم وتنهایی و دفتری پر از خاطره . . .

 آری با شما هستم. شمایی که بی تفاوت از کنارم گذشتید وحتی یکبار هم نپرسیدید که چرا چشمهایت

 همیشه بارانی است؟؟؟؟؟؟

  روزهای با تو بودن خوب است. خوبترازسرنوشتی که می توان رقم زد. این را رایحه ی گل  های یاس

  می داننـــد.